مصاحبه با يك پيشكسوت

پترونت: در يك ظهر پنجشنبه ديماه سراغ يكي همكاران با تجربه رفتيم تا هم رسم احترام بزرگان را بجا آوريم و هم از كوله بار تجربيات ايشان بهره اي برده باشيم . ايشان با بيش از 35 سال تلاش، همچنان پر توان در عرصه صنعت پتروشيمي حضور دارند......
خودتان را معرفي كنيد: داود بلوري قزويني هستم. در سال 1330 در شهرستان رامهرمز بدنيا آمدم. سال 1337 وارد دبستان شدم و سال 1349 مدرك ديپلم را اخذ نمودم. در سال 1354 ازدواج نمودم كه حاصل آن سه فرزند پسر و يك فرزند دختر مي باشد. مدرك مهندسي شيمي را نيز بعداً گرفتم.
در چه سالي استخدام شركت صنايع پتروشيمي شديد؟ پس از خدمت سربازي، در سال 52 به استخدام شركت ملي صنايع پتروشيمي درآمدم و سپس به پتروشيمي رازي منتقل شدم. از ابتدا با اپراتوري بهره برداري شروع كردم و در مدت 28 سال در واحدهاي DAP ، آمونياك و نيروگاه به خدمت مشغول بوده ام. از سال 1380 به عنوان رئيس ايمني و آتش نشاني به پتروشيمي فجر منتقل شدم كه در زمان ساخت پروژه در خدمت همكاران عزيز بوده ام. و از سال 83 كه اداره HSE تشكيل شد در آن سمت مشغول به خدمت هستم.
آقاي مهندس بلوري! فرض كنيد اكنون سال 52 است و شما در انتخاب رشته و شغل آزاديد، آيا مايليد رشته تحصيلي و يا حرفه خود را عوض كنيد؟ و اصولاً چه شغلي و يا گرايش تحصيلي را انتخاب مي كنيد؟ من از ابتدا به رشته شيمي علاقمند بودم و دوبار هم كنكور رشته هاي ديگري قبول شدم ولي انصراف دادم. از لحاظ كاري نيز به صنعت نفت خيلي علاقمندم و كارم را دوست دارم . بنابراين از همين مسئوليت HSE بحمدالله راضي هستم.
با توجه به سابقه 35 ساله جنابعالي در پتروشيمي آيا در طول مدت خدمت، طرح ابتكاري خاصي كه بتواند براي جوانان جالب توجه باشد، انجام داده ايد؟ طرح ابتكاري كوچك و بزرگ زياد داشتيم ولي طرح مهم ابتكاري در زمان جنگ تحميلي بود كه بعلت بمباران رژيم عراق، اسيد سولفوريك كمياب شد و نياز شديدي به اسيد پيدا كرديم. بنابراين مديران تصميم گرفتند هر طوري شده واحدهاي اسيد را راه بيندازيم. اين در صورتي بود كه گوگرد مذاب براي اين كار نداشتيم(چون واحدهاي توليدي ما بجز واحدهاي گازي و نيروگاه مجتمع بمباران شده بودند).بنابراين با كمك همديگر يك سيستم ذوب گوگرد دستي درست كرديم كه از يك برنر گاز تشكيل شده بود و گوگرد كه ذوب مي شد از طريق يك كانال فلزي و با شيب كم به يك پيت سرازير ميشد و اسيد سولفوريك را با همين ميزان كم گوگرد مذاب توليد مي كرديم، البته اين كار پيوسته انجام ميشد. با اين كار قدري به نيروگاهها كه به اين ماده نياز اساسي داشتند اسيد مي رسانديم.
در آن شرايط سرويس دهي كارخانه خيلي مهم بود؟ بله! كشور احتياج داشت. مثلاً سه واحد تصفيه گاز را براي آنكه گاز سراسري كم بود و لازم بود تا گاز به مناطق سردسير برسد، خودمان راه اندازي كرديم و وارد مدار كرديم و علاوه بر آن از نيروگاه به شبكه سراسري برق مي داديم.
از خاطرات تلخ و شيرين خود برايمان بفرماييد. خاطرات كه زياد است ولي باز مهمترين آنها مربوط به دوران دفاع مقدس است كه بهترين خاطره مربوط به افتتاحيه بازسازي واحدها پس از جنگ بود(سال 68). درآن موقع رئيس جمهوري وقت(مقام معظم رهبري) خودشان تشريف آوردند و شروع كرديم به بازسازي واحدها.شور و حال زايدالوصفي بود. بچه ها سر از پا نمي شناختند، فكر مي كرديم حالا كارخانه مال خودمان است. استراحت بسيار كم داشتيم مثلاً من خودم مسئول بازسازي نيروگاه بودم و گاهي تا 36 ساعت سركار بودم. واقعاً روزهاي شيريني بود...
چه توصيه اي به مديران و همكاران داريد؟ به همكاران توصيه مي كنم اصول HSE را سرلوحه تمام شئون فردي و اجتماعي زندگي خود قرار دهند. به مديران محترم هم توصيه ميكنم از سيستم خود حمايت همه جانبه كنند.
چه انتظاري از همكاران ، مديران و جامعه داريد؟ انتظار شخصي ندارم ولي از لحاظ جمعي انتظار بنده رعايت مقررات و احترام به آنهاست.
در پايان اگر مطلب خاصي داريد بفرماييد. هدف از ساخت پتروشيمي فجر يوتيليتي به موقع براي همه و با رعايت اصول و استانداردهاي ملي و بين المللي و با توجه به برنامه هاي پيش بيني شده است كه به موقع اين مجتمع را به سرانجام برساند و در شرايط بدون حادثه. در زمان طولاني پروژه فجر خوشبختانه حادثه ناتوان كننده نداشتيم.گواهي نامه هاي OHSAS18000، HSE-MS، IMS و در اواخر هم كسب تنديس ملي ايمني و صنعت سبز برايمان خوشحال كننده بود.
از اينكه وقت خود را در اختيار ما قرار داديد سپاسگزاريم و زحمات چندين ساله شما را در عرصه صنعت ارج مي نهيم. بنده هم آرزوي سربلندي و موفقيت براي همه همكاران دارم