قلب ماسه اي

دخترک با دقت تمام داشت بزرگترين قلب ممکن را توي ساحل با يک چوب روي ماسه ها ترسيم ميکرد. شايد فکر مي کرد که هرچه اين قلب را بزرگتر درست کند، يعني اينکه بيشتر دوستش دارد! بعد از اينکه قلب ماسه اي اش کامل شد سعي کرد با دستهايش گوشه هايش را صيقل بدهد تا صاف صاف بشود، شايد مي خواست موقعي که دريا آن را با خودش مي برد، اين قلب ماسه اي جائي گير نکند! از زاويه هاي مختلف به آن نگاه کرد، شايد مي خواست اينطوري آن را خوب بشناسد و مطمئن بشود، همان چيزي شده که دلش مي خواست! به قلب ماسه اي اش لبخندي زد و از روي شيطنت هم يک چشمک به قلب ماسه اي هديه داد. دلش نيامد که يک تير ماسه اي را به يک قلب ماسه اي شليک کند! براي همين هم خيلي آرام چوبي را که در دستش بود مثل يه پيکان گذاشت روي قلب ماسه اي. حالا ديگر کامل شده بود و فقط نياز به مواظبت داشت. نشست پيش قلب ماسه اي و با دستش قلب ماسه اي را نوازش کرد و در سکوت به قلب ماسه اي قول داد تا هميشه مواظبش باشد. براي اينکه باد قلبش را ندزدد با دستهايش يک ديوار شني دور قلبش درست کرد. دلش مي خواست پيش قلب ماسه اي اش بماند ولي وقت رفتن بود، نگاهي به قلب ماسه اي کرد و رفت. چند قدمي دور نشده بود که دوباره برگشت و به قلب ماسه اي قول داد که زود برمي گردد و بقيه راه را دويد. فردا صبح دخترک در راه براي قلب ماسه اي گلي چيد و رفت به ديدنش. وقتي به قلب ماسه اي رسيد، آرام همانجا نشست و گلها را پرپر کرد و بر روي قلب ماسه اي ريخت. قلب ماسه اي با عبور چرخ يک ماشين شکسته شده بود...